dubbel zelfstandig naamwoord
ou·bli·ette uːblɪˈɛt
: een kerker of ruimte met alleen aan de bovenkant een opening.
afgeleid van het Franse woord oublier, dat vergeten betekent.
Wildheid maakt ons angstig, want het betekent vaak controle verliezen. Als we accepteren dat er niets onder controle is, kunnen we misschien de ongebreidelde aard van ons bestaan weer koesteren.
oubliettes
Onze band met bepaalde dieren gaat terug tot de prehistorie. Paarden rennen over de wanden van grotten, geschilderd met natuurlijke kleurstoffen zoals oker, ijzeroxide en houtskool. In de grotten van Lascaux in Frankrijk vinden we de oudste kunstwerken, die dateren uit 15.000 v.Chr.
Het is onduidelijk wanneer de mens voor het eerst paarden domesticeerde. Tegenwoordig beschouwen we katten en honden als huisdieren en koeien en ossen als vee, terwijl herten en elanden als wilde dieren worden gezien. Het paard bevindt zich ergens tussen deze twee in, tussen gedomesticeerd en wild.
Ik heb mijn eigen verhaal bedacht; wat als de prehistorische voorouder van het paard, de eohippus, zich in een ondergronds grottenstelsel ver weg van de mensheid verder had ontwikkeld?
Eohippus betekent 'paard van de dageraad'. Hij was ongeveer 30 cm, oftewel drie handen hoog, bij de schouder. Hij zwierf rond op onze planeet tijdens het Eoceen (55 tot 58 miljoen jaar geleden) en wordt beschouwd als de oudste voorouder van het huidige paard.
De grotten staan voor een gevoel van veiligheid, een plek waar je jezelf kunt zijn en je ware aard kunt uiten. Op deze vergeten plek leven mijn paardjes hun eigen unieke wilde leven, onbereden en ongetraind.